سونوگرافی غربالگری

سلام عزیز دلم.

وایییییییییی خیلی خوشحالم خیلیییییییییی. واقعا خدا رو شکر رفتم سونوگرافی

غربالگری سه ماهه اول همه چیز خوب بود. بذار از اول بگم برات:

چهارشنبه 16 اسفند 91 : صبح خونه  مامانم بودم قرار بود بعد از ظهر بابایی بیاد

دنبالم با هم بریم سونو. آخه بابایی هم دوست داشت صدای قلبتو بشنوه اما

من از صبح انقدر کلافه بودم و انقدر استرس داشتم که حد نداشت نگرانیم انقدر

زیاد بود که به گریه افتادم و مامانم و خاله افسانه کلیییییییییییییی منو دعوا

کردن و حسابی از دستم حرص خوردن.

ساعت سه و نیم بعد از ظهر بابایی اومد دنبالم و رفتیم رادیولوژی نگین.

تو  سالن انتظار نشسته بودیم تا اسممو صدا کنند. مدام آیت الکرسی میخوندم

و صلوات می فرستادم. خیلی ترسیده بودم و نگرانت بودم.خانوم منشی گفته

بود یه چیز شیرین بخورم تا تکون بخوری منم از قبل با خودم خرما آورده بودم و 5

تا خرما خوردم که حسابی تکون بخورییییییییی.

واییییییییی قلبم داشت منفجر می شد خیلی حس بدی بود ترس همه وجودمو

گرفته بود. وقتی نوبتم شد با بابایی رفتیم تو با دلهره رو تخت دراز کشیدم تا

دکتر معاینم کرد سریع گفت خدارو شکر که بیداره وایییییییییی اینو که گفت

خیالم راحت شد بعدش تو صفحه مانیتور تکون خوردنتو دیدم اون موقع بود که

دیگه نتونستم جلوی خودمو بگیرم و اشکام سرازیر شد. به پهنای صورتم اشک

میریختم البته اشک شوق بودااااااااااااا

بابایی هم محو مانیتور شده بود و داشت نگاهت میکرد. صدای قلبتم شنیدیم

الهیییییییییی فدای اون قلب کوچولوت بشم. صدای قلب تو آرامش بخش ترین

صدایی بود که تو عمرم شنیدم وایییییییییی خیلی قشنگ بود.

دو بار هم سعی کردیم صداشو ضبط کنیم اما گوشیم هنگ کرده و بود و نمی

شد. قسمت نبود.

وایییییییییییی خیلی خیالم راحت شد. از اونجا که اومدیم بیرون همه ش به

بابایی میگفتم دیدی دماغم داشت؟ لبشو دیدی؟؟؟؟؟ دیدی بیدار بود؟

مدام هم مثل دیوونه ها میخندیدم. بابایی هم خیلیییییییییی خوشحال بود.

آرامش زندگی مااااااااااااا دوستت داریم