اندر احوالات این روزای ما

سلام پسرک شیطونم.

ببخشید که این روزا نمیتونم وبلاگتو زود به زود آپ کنم آخه شما خیلی شیطون شدی و من نمیتونم دیگه کارایی که دوست دارمو انجام بدم .(البته بین خودمون بمونه ها اعتیاد به وایبر و نینی سایت هم یکی از دلایلشه)

خلاصه که الانا دیگه شبها که تو میخوابی تو رو میذارم رو تختت و میام تو پذیرایی و کارامو انجام میدم تا صبحش راحت باشم. البته هنوز جارو برقی رو نمیتونم بکشم و دیر به دیر جاروی اساسی  میزنم خونه رو بخاطر اینکه جنابعالی از جارو برقی میترسی و وقتی روشنش میکنم گریه میکنی.روزایی هم که جارو برقی میکشم زحمت نگه داری شما میوفته گردن بابایی و بابایی حواستو پرت میکنه تا من جارو بزنم.

کارایی که بلدی:

دعوامون میکنی.میگه عههههههههههه

میگی بابا

بای بای میکنی

دستتو تکون میدی بعلامت بیا یعنی بیا

توی بی بی انیشتین زنبوره و اسب آبیه و گاهی هم میمونه رو خیلی دوست داری. از همه بیشتر زنبوره رو تا میبینیش ذوق میکنی

چهار دست و پا میری . میری تو آشپزخونه سراغ سیب زمینی پیازا گاهی هم دستتو به یخچال میگیری بلند شی

میری سراغ تلوزیون و دستتو به میز میگیری بلند میشی و من دائما باید بگیرمت تا سرت به میز نخوره. خلاصه هرجا پیدا کنی بهش آویزون میشی

علاقه ی زیادی به پریز برق داری و این منو خیلی اذیت میکنه و همه ش نگرانتم

بیشتر از اینکه به اسباب بازی علاقه نشون بدی به وسایل به درد نخور علقه نشون میدی مثلا بطری خالی نوشابه  یا ملاقه پلاستیکی و... البته توپ برات جایگاه دیگه ای داره و دوستش داری  همه ش دوست داری زیر بغلتو بگیریم تو هم بدویی به توپ ضربه بزنی خخخخ

غذاخوردنت هم هنوز خوب نشده هنوز درست غذا نمیخوری و من نگرانتم

ایلیااااااااااااااااااااااااااااا دوستت داریم